Sokołowski Ośrodek Kultury
Sokołowski Ośrodek Kultury zaprasza zespoły folklorystyczne do udziału w kolejnej edycji festiwalu Nadbużańskich Spotkań Folklorystycznych, który odbędzie się w Sokołowie Podlaskim w dniach 1-5 września 2026 r.
Nadbużańskie Spotkania Folklorystyczne to międzynarodowy festiwal kultury i tradycji. Jest to jedna z największych i najbardziej znanych imprez folklorystycznych w regionie nadbużańskim, na styku Mazowsza i Podlasia.
Od 2002 roku tancerze, śpiewacy i muzycy z różnych zakątków świata przybywają do Sokołowa Podlaskiego, gdzie prezentują elementy swojej kultury narodowej i regionalnej.
Kilka dni barwnych i żywiołowych prezentacji folklorystycznych w szkołach i na scenie Sokołowskiego Ośrodka Kultury sprawia wszystkim wiele radości. Festiwal NSF jest prawdziwym świętem, które niezmiennie cieszy się ogromną popularnością wśród mieszkańców miasta i okolic.
Od 1 do 5 września 2026 roku w Sokołowie Podlaskim odbędzie się 21. edycja Nadbużańskich Spotkań Folklorystycznych. To wyjątkowe wydarzenie, które od lat łączy miłośników folkloru, muzyki, tańca i tradycji oraz pozwala poznawać kulturę różnych regionów i krajów. Organizatorem wydarzenia jest Sokołowski Ośrodek Kultury.
Tegoroczna edycja potrwa pięć dni i będzie okazją do spotkania z zespołami folklorystycznymi oraz artystami prezentującymi bogactwo tradycji ludowych. W programie znalazły się koncerty, prezentacje, wspólne tańce i wydarzenia plenerowe skierowane zarówno do mieszkańców Sokołowa Podlaskiego, jak i gości odwiedzających miasto.
Festiwal rozpocznie koncert inauguracyjny
3 września o godz. 18:00 w sali widowiskowej Sokołowskiego Ośrodka Kultury odbędzie się koncert inauguracyjny. Wstęp na wydarzenie będzie bezpłatny – obowiązują bezpłatne wejściówki.
3 i 4 września, przyniosą spotkania z folklorem najmłodszym mieszkańcom miasta. W sokołowskich szkołach, w godzinach 9:00–12:00, odbędą się prezentacje zespołów folklorystycznych. Będzie to doskonała okazja, by dzieci i młodzież mogły bezpośrednio zetknąć się z muzyką, tańcem i tradycjami różnych kultur.
Folkowa potańcówka na Trawniku Coolturalnym
Wieczorem 4 września o godz. 20:00 zapraszamy na folkową potańcówkę, która odbędzie się na Trawniku Coolturalnym. To propozycja dla wszystkich, którzy lubią muzykę na żywo, taniec i wspólną zabawę. Wstęp na wydarzenie będzie wolny.
Polonez ulicami Sokołowa
5 września o godz. 14:30 uczestnicy Nadbużańskich Spotkań Folklorystycznych wyruszą na poloneza ulicami miasta. Ten wyjątkowy, wspólny taniec stanie się kolejnym elementem festiwalowego programu i okazją do udziału w wydarzeniu dla mieszkańców Sokołowa Podlaskiego.
Tego samego dnia, 5 września o godz. 17:00, na Trawniku Coolturalnym odbędzie się koncert galowy, będący jednym z najważniejszych punktów tegorocznych Spotkań.
Nadbużańskie Spotkania Folklorystyczne to wydarzenie, które pokazuje, że tradycja może być żywa, różnorodna i bliska współczesnemu odbiorcy. Festiwal jest przestrzenią spotkania kultur, wymiany doświadczeń i wspólnego przeżywania muzyki oraz tańca.
Sokołowski Ośrodek Kultury zaprasza mieszkańców Sokołowa Podlaskiego i okolic do udziału w 21. Nadbużańskich Spotkaniach Folklorystycznych. Dołączmy do wspólnego świętowania folkloru od 1 do 5 września 2026 roku!
21. Nadbużańskie Spotkania Folklorystyczne
1–5 września 2026 r. | Sokołów Podlaski
W programie:
- 3 września, godz. 18:00 – koncert inauguracyjny, sala widowiskowa SOK, wstęp wolny,
- 3–4 września, godz. 9:00–12:00 – prezentacje w sokołowskich szkołach,
- 4 września, godz. 20:00 – folkowa potańcówka, Trawnik Coolturalny, wstęp wolny,
- 5 września, godz. 14:30 – polonez, przemarsz ulicami miasta,
- 5 września, godz. 17:00 – koncert galowy, Trawnik Coolturalny.
PAHOY (Pamukkale Folk Dance Group)

PAHOY to organizacja pozarządowa założona w 1986 roku z inicjatywy Deniz Semerci. Jej celem jest przekazywanie tradycji tureckich tańców ludowych młodszym pokoleniom poprzez pracę z doświadczonymi instruktorami, prezentowanie tańców publiczności, tworzenie dobrych wzorców oraz ukazywanie bogactwa tureckiej kultury w nowoczesnej formie.
Od momentu powstania zespół nieprzerwanie prowadzi swoją działalność. PAHOY uczyło i nadal uczy tradycyjnych tańców ludowych dziesiątki tysięcy dzieci, młodzieży i dorosłych, dbając o ich właściwe i autentyczne wykonanie.
Zespół uczestniczył w licznych międzynarodowych festiwalach, przede wszystkim w Europie. W 2015 roku dotarł również do bardziej odległych zakątków świata, biorąc udział w festiwalu w Indonezji.
PAHOY reprezentował Turcję i z dumą prezentował jej flagę podczas około 60 krajowych i międzynarodowych festiwali. Zespół zdobył wiele nagród, w tym pierwsze miejsca w Turcji i na świecie, podczas licznych konkursów i festiwali. Podobne sukcesy osiągał również we współpracy ze szkołami, z którymi realizuje swoje projekty.
Za działalność na rzecz tańca ludowego Deniz Semerci otrzymała w 1994 roku Nagrodę za Zasługi Zawodowe, przyznaną przez Denizli Rotary Club. W 2000 roku podobne wyróżnienie za działalność w dziedzinie baletu i tańca otrzymała Dilek Semerci.
PAHOY, które ma na swoim koncie wiele pionierskich przedsięwzięć w Denizli, było również inicjatorem i współorganizatorem takich wydarzeń, jak Międzynarodowe Festiwale Tańca Ludowego Gminy Denizli, Festiwal Pamukkale oraz Międzynarodowy Festiwal Tańca Ludowego Pec College.
Zespół Folklorystyczny Città dei Trulli

Historia, kultura i folklor od 1928 roku
Program artystyczny i kulturalny zespołu Città dei Trulli z Alberobello, prezentowany poprzez pieśni i tańce, jest kontynuacją działalności zapoczątkowanej przez jego założycielkę i propagatorkę – Isabellę Sgobbę.
Już w 1928 roku Isabella Sgobba wraz z grupą przyjaciół, w większości rolników, przy akompaniamencie nieodłącznego tamburynu i w rytmie Pizzica Pizzica, ożywiała uliczne święta, obchody karnawałowe, wesela i rocznice.
Na szczególną uwagę zasługują historyczne rekonstrukcje strojów roboczych, odświętnych i weselnych, w których występują tancerze. Mężczyźni nosili tak zwane stroje woźniców, zaprojektowane i z niezwykłą starannością oraz zaangażowaniem wykonane przez Sebastiana D’Orię i jego matkę Antoniettę Leo.
Sebastiano D’Oria, będący również akordeonistą, jest autorem i kompozytorem kilku utworów znajdujących się w repertuarze zespołu.
Od 1979 roku funkcję prezesa zespołu pełni Sebastiano Agostino.
Program artystyczny
Spektakl, poprzez prezentowane pieśni i tańce, ukazuje proste życie na wsi, naznaczone ciężką pracą w palącym słońcu. Jednocześnie przekazuje radość i beztroskę młodych ludzi, którzy wspólnie organizowali uroczystości związane z zakończeniem zbiorów.
Taniec otwierający – pełen radości taniec rozpoczynający wspólne widowisko.
Quadrille – taniec prowadzony przez wodzireja, który wydaje polecenia w autentycznym dialekcie Alberobello. Każdemu poleceniu odpowiada określony układ i ruch taneczny.
Sgott – elegancki taniec pochodzenia hiszpańskiego, wykonywany niegdyś przez służbę w pałacach arystokratycznych.
Oczekiwanie na święto – pieśń-balet przedstawiająca radosne oczekiwanie na nadejście dnia świątecznego.
Taniec Aia – nazwany na cześć miejsca, w którym odbywało się święto. Składa się ze splecionych ruchów i skoków, mających przywołać dobrą pogodę i pomyślność.
Adagio-adagio – powolny i elegancki taniec wykonywany przez starszych mieszkańców, zakończony charakterystycznym, niewielkim skokiem.
Taniec młodych – szybki i wymagający taniec, wykonywany zawsze w tym samym rytmie. Służył między innymi sprawdzaniu wytrzymałości i kondycji młodych ludzi.
Pierwsza miłość – pieśń w lokalnym dialekcie, mająca formę żartobliwej parodii, zawierająca lokalne anegdoty, plotki i historie dotyczące mieszkańców.
Taniec zakochanych – taniec, poprzez który młodzi ludzie formalizowali swoje zaręczyny.
Pizzica Pizzica – najstarszy z prezentowanych tańców, przekazywany z pokolenia na pokolenie, z ojca na syna. W zależności od kontekstu miał różne znaczenia – mógł wyrażać pocieszenie, prowokację lub pożegnanie.
Zespół IGLIKA

(bułg. иглика – pierwiosnek) powstał w 2001 roku przy Instytucie Filologii Słowiańskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Założycielką, kierowniczką artystyczną i choreografką zespołu jest Katarzyna Witek, absolwentka filologii słowiańskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Obecnie zespół działa w ramach Stowarzyszenia Edukacja Poprzez Sztukę.
IGLIKA od ponad 25 lat specjalizuje się w popularyzacji folkloru Bałkanów, będąc jednym z nielicznych zespołów w Polsce konsekwentnie poświęcających swoją działalność wyłącznie kulturze tego regionu. Poprzez muzykę, śpiew i taniec przybliża kulturę narodów Półwyspu Bałkańskiego, promując jednocześnie dialog międzykulturowy i wzajemne poznawanie tradycji. Repertuar obejmuje przede wszystkim folklor Bułgarii, Serbii, Chorwacji, Macedonii Północnej, a także innych regionów Bałkanów. Program artystyczny jest stale poszerzany o nowe opracowania choreograficzne i muzyczne inspirowane autentycznym folklorem.
Koncerty zespołu są sceniczną interpretacją folkloru Bałkanów, opartą na tradycyjnych źródłach muzycznych i tanecznych oraz autorskich opracowaniach choreograficznych. Twórczość IGLIKI łączy szacunek dla źródeł z artystyczną interpretacją, zachowując charakter i ducha prezentowanych kultur. Integralnym elementem widowisk są bogato zdobione stroje ludowe reprezentujące różne regiony Bałkanów, dzięki którym każdy koncert staje się muzyczno-taneczną podróżą przez kulturę i tradycje południowo-wschodniej Europy.
Zespół tworzy ponad 100 osób – grupa taneczna, grupa wokalna oraz profesjonalna kapela. Muzyka wykonywana jest na żywo z wykorzystaniem m.in. akordeonu, klarnetu, fletu, kavalu, skrzypiec, kontrabasu, gitary, bouzouki, darbuki, tapanu i gajdy. Znakiem rozpoznawczym zespołu są również dwugłosowe pieśni wykonywane techniką tzw. „białego głosu” oraz żywiołowe rytmy bałkańskie, które nadają koncertom wyjątkową energię i autentyczność.
Na swoim koncie IGLIKA ma ponad 300 koncertów w Polsce i za granicą. Zespół występował podczas prestiżowych festiwali folklorystycznych, wydarzeń miejskich, koncertów charytatywnych oraz przedsięwzięć promujących kulturę państw bałkańskich. Uczestniczył również w produkcjach telewizyjnych i projektach promocyjnych.
Obok działalności koncertowej IGLIKA aktywnie realizuje przedsięwzięcia edukacyjne i popularyzatorskie. Organizuje warsztaty taneczne, muzyczne, śpiewacze i rękodzielnicze, pokazy folklorystyczne, potańcówki bałkańskie HOROteka oraz projekty edukacyjne skierowane do dzieci, młodzieży i dorosłych. Współpracuje z domami kultury, szkołami, uczelniami wyższymi oraz instytucjami kultury w całej Polsce. Od wielu lat współdziała także z Ambasadą Republiki Bułgarii w Polsce, Konsulatem Honorowym Republiki Bułgarii w Krakowie oraz Szkołą Bułgarską im. Dory Gabe w Krakowie.
Za swoją działalność zespół otrzymał liczne wyróżnienia. Z okazji jubileuszu 25-lecia działalności zespół został uhonorowany Dyplomem Uznania Ministra Spraw Zagranicznych Republiki Bułgarii za wybitny wkład w pielęgnowanie, popularyzację i upowszechnianie języka oraz folkloru bułgarskiego, przyczyniający się do rozwoju stosunków polsko-bułgarskich. W 2024 roku projekt edukacyjny „Roztańczona i kolorowa Dobrudża”, realizowany przez Stowarzyszenie Edukacja Poprzez Sztukę, zdobył tytuł Małopolskiego FIOłka Publiczności w konkursie „Mamy FIOła na Małopolskę”.
W 2026 roku, z okazji jubileuszu 25-lecia działalności, zespół przygotował autorski spektakl muzyczno-taneczny „W rytmie serca”. Widowisko przedstawia różne oblicza miłości obecne w kulturze ludowej Bałkanów – od pierwszego zauroczenia, poprzez tęsknotę, zazdrość i siłę wspólnoty, aż po miłość spełnioną. Tradycyjne pieśni, muzyka wykonywana na żywo oraz choreografie inspirowane folklorem Bułgarii, Serbii i Chorwacji tworzą spójną opowieść o emocjach, tradycji i człowieku.
Od początku istnienia IGLIKA tworzy wspólnotę ludzi, połączonych pasją do folkloru bałkańskiego. Dla członków zespołu muzyka, śpiew i taniec są nie tylko formą działalności artystycznej, lecz także sposobem budowania relacji i wspólnego przeżywania kultury. Członkowie zespołu odnajdują w nim nie tylko możliwość rozwijania pasji, ale również poczucie wspólnoty – płynące z tańca, śpiewu i muzyki wykonywanych razem, w jednym rytmie. Koncerty IGLIKI nie kończą się wraz z ostatnim utworem. Publiczność często zapraszana jest do wspólnego tańca – tradycyjnego horo, w którym obok siebie stają artyści i widzowie. W tych chwilach zacierają się granice między sceną a widownią, a folklor przestaje być jedynie oglądanym widowiskiem, stając się wspólnym doświadczeniem spotkania, radości i budowania relacji.


